‌‌آستانه تحمل پلیس در یک مجموعه تلویزیونی | جوانها

‌‌آستانه تحمل پلیس در یک مجموعه تلویزیونی

«مرز جنون»‌‌ در شبکه تلویزیونی سی تی وی کشور کانادا تهیه شده است. شبکه تلویزیونی قدیمی سی بی اس هم در تولید این مجموعه همکاری داشته است. خالقان این مجموعه پلیسی مارک الیس و استفانی مورگنستن هستند و در ۳ فصل به روی آنتن رفت.

در حقیقت پس از پخش فصل اول مجموعه در سال ۲۰۰۸ و استقبال تماشاگران از آن، تهیه‌کنندگان مجموعه سریعا به فکر تولید فصل‌های بعدی آن افتادند. در کل ۴۴ اپیزود این مجموعه تولید و پخش شد و نمایش آن به مدت ۳ سال تا ‌ ۲۰۱۰ ادامه پیدا کرد. مجموعه ۵ بازیگر اصلی دارد که در تمام اپیزودهای آن حضور داشته‌اند. این بازیگران عبارتند از هیو دیلون، دیوید پائتکائو، امی جوجانسن، انریکو کولانتونی و سرجیو دیزیو. خالقین مجموعه برای کارگردانی آن از ۶ فیلمساز مطرح تلویزیونی کمک گرفتند.
دیوید فرازی با کارگردانی ۱۶ اپیزود از کل ۴۴ قسمت مجموعه، بیشترین همکاری را با این پروژه داشته است. نکته جالب این است که وی به صورت مستمر با این مجموعه همکاری داشت و اپیزودهای مختلفی را در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ جلوی دوربین برد.
هالی دیل و اریک کانوئل هریک ۶ قسمت مجموعه را کارگردانی کردند و امر ساخت بقیه اپیزودهای آن به عهده چارلز بینامی، کلی میکن و استفن سورجیک بود. مارک الیس خالق اصلی مرز جنون در کنار استفانی مورگنستن نویسندگان اصلی فیلمنامه آن هم هستند. آنها فیلمنامه ۳۳ اپیزود مجموعه را نوشته‌اندو حدود ۱۱ فیلمنامه‌نویس دیگر نیز در نگارش برخی اپیزودهای آن همکاری داشته‌اند، با توجه به حال و هوای هر قسمت مجموعه ـ‌که حدود ۴۰ دقیقه طول می‌کشد ـ یک گروه بازیگر تازه در نقش‌های مختلف این اپیزودها بازی کرده‌اند. خط اصلی قصه مجموعه درباره یک گروه ویژه پلیس است که مردم عادی آن را با نام «سوات» می‌شناسند. این گروه با نام مخفف اس‌آریو شناخته می‌شود که به معنی گروه واکنش‌های استراتژیک است. در عالم واقعیت چنین واحدی در اداره پلیس کانادا وجود ندارد و آنچه که تحت عنوان فعالیت‌های این گروه نمایش داده می‌شود، بیشتر لحنی استعاره‌ای دارد. این واحد براساس تعدادی از گروه‌های ویژه فعال پلیس کانادا خلق شده است.

وقتی قواعد حادثه تغییر می‌کند
وظیفه اصلی گروه اس‌آریو مداخله در اتفاقات و حوادثی است که تحت شرایط ویژه به وجود می‌آیند و حالت عادی ندارند. حل کردن مشکلاتی که در موقعیت‌های ویژه و وخیم خلق می‌شود و ماموران عادی پلیس قادر به حل آنها نیستند، از جمله وظایف این گروه ویژه است. مسائلی همچون گروگانگیری، بمب‌گذاری، جنایت‌های سازمان یافته و پخش وسیع مواد مخدر، موفقیت مرز جنون در آمریکا از جمله کارها و چیزهایی هستند که حل آنها به عهده گروه اس‌آریو است. به گفته مارک الیس خالق مجموعه؛ «آن‌گونه که قصه مجموعه عنوان می‌کند، زمانی که افراد گروه اس‌‌آریو از راه می‌رسند و ماموریت خود را شروع می‌کنند، تمام قوانین موجود تغییر می‌کند. طبیعی است که ‌آدم‌های بد ماجرا دستگیر و به سزای عمل خود می‌رسند. افراد گروه برای انجام ماموریت‌های خود خطر و ریسک‌های بزرگی می‌کنند. آنچه گروه اس‌آریو را از بقیه گروه‌های سوات جدا می‌کند، علاقه بیش از حد به کارشان و انجام آن با یک سری حرکات محیرالعقول است، در عین حال، هوش و ذکاوت بالای رئیس و اعضای گروه باعث می‌شود تا آنها متفاوت به نظر برسند. آنها خیلی خوب می‌دانند چه زمانی باید به مذاکره با طرف مقابل خود بپردازند و چه زمانی باید از راه‌ها و شیوه‌های دیگر برای حل موضوع استفاده کنند. اعضای این گروه خودشان مسوولیت انجام کارهایی را که انجام می‌دهند به عهده می‌گیرند، زیرا هیچ‌کس بهتر از خود‌ آنها نمی‌داند در آن شرایط و وضعیت سخت و پیچیده، چه اقداماتی را باید انجام داد.»
انریکو کولانتونی در نقش جرجی پارکر رهبر گروه اس‌آریو ظاهر می‌شود. او و همکارانش در هر قسمت مجموعه راهی یک ماموریت غیرممکن می‌شوند و در پایان هر ماجرا، پس از تحمل سختی‌های زیاد موفق به حل مثبت آن ماجرا می‌شوند. تهیه‌کنندگان مجموعه اصرار داشتند که تمام بازیگران ‌آن از بین هنرمندان صنعت سینما و تلویزیون کانادا باشند.
امی‌جو جانسن تنها بازیگر آمریکایی حاضر در این مجموعه است. او پس از آن که قرارداد بازی در مجموعه را امضا کرد، ازدواج کرد و خیلی زود مادر شد. همین مساله باعث شد تا وی برای مدتی از بازی در مجموعه معاف شود. در دوران غیبت او، جسیکا استین به همکاری با مجموعه پرداخت و در نقش او ظاهر شد.

مرز جنون از فیلم تا سریال
زمانی که سال ۲۰۰۷ تهیه‌کنندگان مرز جنون به فکر تولید یک کار تلویزیونی بر اساس قصه آن افتادند،‌ قرار بود مرز جنون یک فیلم تلویزیونی دو ساعته باشد. این فیلم با حضور بسیاری از عواملی که بعدا به همکاری با مجموعه پرداختند، ساخته شد. ولی قبل از این که فیلم روی آنتن برود، سازندگانش احساس کردند قصه آن ظرفیت و قابلیت لازم را برای تبدیل شدن به یک مجموعه ۱۲ یا ۱۳ اپیزودی دارد. همین مساله باعث شد تا‌ آنها از خیر نمایش فیلم سینمایی خود بگذرند و مرز جنون را تبدیل به یک مجموعه تلویزیونی دنباله‌دار کنند. آن فیلم سینمایی با اندکی تغییرات بعدا به عنوان اپیزود اول مجموعه به نمایش در آمد.
مارک الیس می‌گوید: مرز جنون قرار بود یک مجموعه کاملا کانادایی و برای تماشاگران کانادایی باشد، ولی شهرت آن و الحاق شبکه آمریکایی سی‌بی‌اس به آن، باعث شد تا سازندگان مرز جنون کمی فراملیتی فکر کنند و قصه و حال و هوای آن را عمومی‌تر و بین‌المللی‌تر کنند. مرز جنون یکی از اولین مجموعه‌های کاملا کانادایی است که همزمان با پخش در این کشور در آمریکا هم روی آنتن رفت. با آن که قصه اپیزودهای مختلف مجموعه خیالی و ساخته و پرداخته ذهن فیلمنامه‌نویسان آن هستند، ولی یکی از اپیزودهای جنجالی مجموعه با نام «برج عقرب» برگرفته از یک ماجرای واقعی است که سال ۲۰۰۴ در شهر تورنتو رخ داد. در این سال، یک جوان نیمه‌دیوانه دست به یک گروگانگیری مسلحانه زد. به دنبال ترس و اضطرابی که پیرامون این مساله پیش آمد، گروگانگیر مسلح توسط ماموران گارد ویژه پلیس به قتل رسید. ۲ خالق اصلی مجموعه پس از ساعت‌ها مصاحبه‌‌ با ماموران پلیس و گروگان‌ها، فیلمنامه این قسمت از مجموعه را نوشتند.

شرایط انسانی و ماجراهای پلیسی
دیوید فرازی کارگردان اصلی مجموعه می‌گوید: «هنگام ساخت مرز جنون، شدیدا مراقب این نکته بودم که کل گروه ویژه را به صورت یک جمع هماهنگ و همراه نشان دهم. همین همراهی و هماهنگی است که به آنها کمک می‌کند تا ماموریت‌های خود را به نحو احسن انجام دهند. در عین حال، این مجموعه فقط یک کار اکشن نیست و به بررسی حالات و روحیات کاراکترهای اصلی خود نیز می‌پردازد. این آدم‌ها که در طول روز دست به کارهای اکشن و خطرناک می‌زنند، موجوداتی انسانی هستند که مثل بقیه مردم عادی یک زندگی معمولی دارند. تضاد بین زندگی عادی و آن اقدامات پرتحرک است که رنگ و بوی ویژه‌ای به زندگی و فعالیت آنها می‌دهد و باعث جذاب‌تر شدن حال و هوای کلی مجموعه می‌شود. دیوید پائتکائو یکی از بازیگران اصلی مجموعه ـ که تماشاگران او را بیشتر به خاطر بازی در قسمت دوم مجموعه فیلم موفق و ترسناک «مقصد نهایی» می‌شناسند ـ این موضوع را به صورت دیگری عنوان می‌کند. به گفته او: «حال و هوای کلی مجموعه و قصه آن به صورتی است که هم شخصیت‌های محوری و هم تماشاگران آن را به مرز جنون شخصی‌شان می‌رساند و آستانه تحمل آنها را مورد بحث و بررسی و کنکاش قرار می‌دهد. با بهره‌گیری از چنین روشی است که مجموعه شرایط انسانی را در دل ماجراجویی‌های پلیسی به نمایش می‌گذارد. به این ترتیب، قصه در این باره بحث می‌کند که چگونه افسران پلیس خودشان را با شرایط سخت و غیرممکن کاری وفق می‌دهند و احساساتشان در این گونه موارد چگونه است. واقعیت امر این است که چنین ماموریت‌های دشواری باعث آزار روحی و روانی شدید این ماموران می‌شود و به آنها از نظر روحی آسیب زده و بیمارشان می‌کند. نتیجه منطقی کار، یک سری فشار عصبی و بی‌نظمی‌های ذهنی است که به واسطه این عدم کنترل صحیح روح و روان پدید می‌آید. قصه مرز جنون این موضوع را هم مورد بحث قرار می‌دهد.

موفقیت مرز جنون در آمریکا
دیوید فرازی می‌گوید در طول تولید مجموعه تعدادی از افسران گروه‌های ویژه پلیس با او و همکارانش همکاری نزدیک داشتند و سر صحنه فیلمبرداری به عنوان مشاور با بازیگران مرز جنون ‌کار می‌کردند. زمانی که کار فیلمبرداری مجموعه شروع شد، سازندگانش قصد نداشتند از محل رخدادها اسمی ببرند و بگویند قصه در کانادا اتفاق می‌افتد، ولی کمی بعد این فکر را کنار گذاشتند و به صورت رسمی در قصه مجموعه گفته شد که شهرهای بزرگ کشور کانادا مکان اصلی و محوری اتفاقات و رخدادهای آن هستند. انریکو کولانتونی یکی از بازیگران اصلی مجموعه می‌گوید، از جمله کسانی بود که اصرار داشت مکان رویدادها به صورت رسمی اعلام و معرفی شود. پخش مجموعه هم با استقبال تماشاگران و هم با نقدهای مثبت و گرم منتقدان تلویزیونی همراه شد. بوستون گلوب مرز جنون را به عنوان کاری باکیفیت بالا تقدیر کرد که بیننده‌اش را از نظر روحی و روانی درگیر خود می‌کند و تنشی که در دل قصه آن رخ می‌دهد سطح بالایی دارد. این مجموعه زمانی در آمریکا به روی آنتن رفت که اتحادیه فیلمنامه‌نویسان این کشور در اعتصاب معروف و بزرگ خود بودند. تهیه‌کنندگان مجموعه می‌گویند علت موفقیت کلان آن در بین تماشاگران آمریکایی در چنین اوضاع و احوالی، نیاز و خواست آنها به یک کار جدید و متنوع تلویزیونی بود.
تهیه‌کنندگان مرز جنون هم‌اکنون در تدارک تولید فصل چهارم آن هستند. قرار است این فصل در ۱۲ اپیزود تولید شود و دیوید فرازی همچنان کارگردان اصلی آن خواهد بود. فرازی می‌گوید: مرز جنون، یکی از معدود کارهای پلیسی است که روی تاثیر کار افسران پلیس به زندگی شخصی و خانوادگی‌شان فوکوس می‌کند و رمز جذابیت و ماندگاری آن هم در همین نکته است.
وی پیش‌بینی می‌کند تا چند سال آینده، فصل‌های جدید مرز جنون‌ همچنان تهیه خواهد شد و استقبال تماشاگران از فصل‌های جدید، آن را تبدیل به یکی از طولانی‌ترین مجموعه‌های پلیسی تاریخ تلویزیون کانادا و آمریکا خواهد کرد. منتقدان تلویزیونی هم عدم استفاده زیاد و مکرر از خشونت در قصه مجموعه را یکی از دلایل اصلی محبوبیت آن در بین تماشاگران می‌دانند. مارک الیس خالق اصلی مرز جنون این روزها داعیه رقابت با مجموعه پلیسی پربیننده «۲۴» را دارد و می‌گوید قصد دارد مجموعه خود را به صورت کاری مطرح‌تر از این درام پلیسی سراسر تعلیق کیفر ساترلند درآورد. به گفته او: «انریکو کولانتونی کاراکتر اصلی قصه مجموعه ما جذابیت ظاهری ساترلند را ندارد، ولی با این حال مرز جنون توانسته مخاطبان زیادی را جذب خود کند.» فیلمنامه‌نویسان مرز جنون در هر اپیزود آن این نکته را به صورتی روشن اعلام می‌کنند که برای هر حرکت و اقدامی، یکسری عواقب وجود دارد و نمی‌توان از آنها اجتناب ورزید.
به همین دلیل است که پایان بسیاری در اپیزودهای مجموعه باز است و تصمیم‌گیری درباره این پایان، به عهده خود بیننده گذاشته شده است.

ادامه مطلب

ارسال نظر